Na het raadplegen van deskundigen en een uiterst gedetailleerde tekening van de wolf mocht volgens de rechtbank een wolf die een hardloopster had aangevallen, gedood worden. Dat was tot voor kort de enige uitspraak van een rechter over het mogelijk bestrijden van een wolf.

Recent heeft de rechtbank in Arnhem zich over een andere wolf gebogen, te weten wolf GW4003m in Barneveld. Het ging om een voorlopige uitspraak in een spoedprocedure, waarmee voorlopig is voorkomen dat de bewuste wolf mag worden afgeschoten.

In een aantal maanden tijd hebben in de gemeente Barneveld meer dan 20 aanvallen op schapen plaatsgevonden. Uit DNA onderzoek blijkt dat  minstens acht van die aanvallen gedaan zijn door wolf GW4003m. De betreffende percelen waren voorzien van een hek en van stroomdraden. De Faunabeheereenheid heeft vervolgens een aanvraag ingediend bij de provincie om deze ene wolf te mogen doden. De provincie heeft toestemming verleend, zij het onder strikte voorwaarden zoals bijvoorbeeld dat er maximaal een week eerder op die plek een aanval op vee moet hebben plaatsgevonden, en bijvoorbeeld dat de toestemming enkel voor die ene wolf geldt.

De rechter is erbij gehaald door bekende stichtingen in dit soort zaken: de Faunabescherming en Animal Rights.

Zoals altijd in dit soort zaken moet de rechter in ieder geval drie zaken toetsen: is er een andere bevredigende oplossing dan afschot, is er voldoende belang en is de staat van instandhouding niet in gevaar.

Met betrekking tot andere oplossingen heeft de provincie ter zitting mogelijke andere oplossingen slechts theoretisch besproken en afgewezen, zonder deze daadwerkelijk in de praktijk te hebben geprobeerd. Zo is er de methode van flapperlinten, al dan niet in combinatie met stroom. Volgens de provincie is dit niet effectief omdat dit zal leiden tot een verplaatsing van het probleem. Tijdens de zitting echter blijkt uit door de stichtingen aangedragen informatie, en is door een deskundige uitgelegd, dat deze methode in andere landen wel degelijk goed werkt. De rechter stelt dan ook vast dat de provincie deze methode alleen op papier heeft beoordeeld en niet in de praktijk heeft uitgeprobeerd. De mogelijke alternatieven zijn dan ook onvoldoende beoordeeld.

Daarnaast heeft de provincie onvoldoende aangetoond wat het effect van het doden van deze wolf, bovenop het aantal dodelijke verkeersaanrijdingen met wolven, betekent voor de populatie van de wolf. Er is geen deskundige onderbouwing voor het standpunt dat de staat van instandhouding niet in het geding is. Ook op dat punt krijgen de stichtingen gelijk, ten nadele van de provincie.

Tenslotte is onvoldoende gewaarborgd dat het daadwerkelijk wolf GW 4003m is die zal worden gedood. Het risico dat een andere wolf wordt gedood is veel te groot, en niet ondervangen in de besluitvorming. Het kan zomaar zijn dat er een andere wolf bij de betreffende percelen in Barneveld opduikt en dat die dan wordt gedood, terwijl het besluit enkel ziet op wolf GW 4003m. En ook dat is niet de bedoeling, zodat de stichtingen ook op dit punt gelijk krijgen.

Deze wolf huppelt dus voorlopig verder. Totdat de rechter dieper naar deze zaak gaat kijken. Maar de provincie zal beter beslagen ten ijs moeten komen om deze uitspraak nog ten goede te keren.

Voor de fijnproevers: de uitspraak is na te lezen op www.rechtspraak.nl met kenmerk ECLI:NL:RBGEL:2025:8229

Conclusie

Wilt u meer informatie over deze uitspraak of wordt u geconfronteerd met besluiten over faunabeheer of beschermde diersoorten? Neem contact op met Maurice Stassen. Hij is bereikbaar op 013 542 0400 of via m.stassen@linssen-advocaten.nl.