Bij het vervoeren van dieren naar slachthuizen kan het voorkomen dat er bij aankomst bij het slachthuis iets aan het dier mankeert. In dit geval werden er vier runderen aangevoerd waarvan er drie een verdikking hadden aan een poot, en één dier ziek was omdat het koorts had en snel ademde.

Het is vaste procedure dat een dierenarts na het lossen dat dier dan bekijkt en er een rapport van bevindingen over schrijft. Dat rapport kan dan leiden tot het opleggen van een bestuurlijke boete. Krijg je binnen vijf jaar weer een boete dan worden de boetes gestapeld. Dat kan tot zeven keer, waardoor er uiteindelijk een boete van ruim tienduizend euro kan ontstaan.

De dierenarts heeft de dieren onderzocht en geconstateerd dat de verdikkingen hard aanvoelde. De dieren waren kreupel en ontzagen de bewuste poten. De conclusie van de dierenarts was dat er sprake was van een chronische actieve ontsteking.  Het vierde dier had koorts, een snelle ademhaling en een verdikte poot. In alle vier de gevallen stelde de dierenarts vast dat die ontstekingen en ziekte bij de dieren reeds lange tijd aanwezig waren.

En dat laatste is belangrijk. Deze bevindingen zijn immers van ná het transport, terwijl aangetoond moet worden dat de dieren voorafgaand aan het transport óók al niet geschikt waren om te vervoeren. Pas dan kun je een boete opleggen.

In de rechtbank in Rotterdam verschenen in deze zaken de veehouder, de handelaar, de transporteur en het verzamelcentrum. Een vrij unieke situatie dat de hele keten in één zitting samen wordt behandeld. Wij stonden de hele keten bij, want cliënten waren unaniem in hun standpunt: bij aanvang van het transport waren de dieren wel degelijk  transportwaardig en de boetes zijn dan ook ten onrechte opgelegd.

We hebben dan ook aangevoerd dat uit het rapport van de dierenarts onvoldoende is gebleken wat nu precies de aandoeningen waren, en waarom deze al voorafgaand aan het transport aanwezig waren. Kreupelheid en pijn na het lossen zeggen niets over de toestand van het dier voorafgaand aan het transport. Het moet komen vast te staan dat de dieren zich voorafgaand aan het transport niet pijnloos hebben kunnen voortbewegen. En daarin schiet de dierenarts te kort: dat is niet aangetoond en is niet komen vast te staan.

Ook met betrekking tot het zieke rund is volgens de rechtbank niet komen vast te staan dat het dier voorafgaand aan het transport al ziek was. Koorts en een versnelde ademhaling kan immers tijdens het transport ontstaan.

Nog belangrijker is de overweging van de rechtbank dat het niet zo kan zijn dat de NVWA op de zitting nog even komt uitleggen waarom de dieren voorafgaand aan het transport al niet transportwaardig waren. Dat gaat de rechtbank te ver: bij het opleggen van de boete moet je al hetgeen je als bewijs hebt al in het besluit opnemen, daar kun je niet pas ter zitting bij de rechtbank mee komen. Dus het pas goed uitleggen van de zaak door de NVWA ter zitting is echt te laat. Een terechte beslissing van de rechtbank, die in veel andere zaken perspectief biedt.

Alle boetes zijn teruggedraaid en terugbetaald, van alle vier de partijen. Ook de proceskosten en het griffierecht zijn vergoed. De NVWA heeft een serieuze tik op de vingers gehad en zal de boetebesluiten voortaan beter moeten motiveren.

Heeft u vragen naar aanleiding van deze zaak?

Of wordt u geconfronteerd met een vergelijkbare situatie? Neem contact op met onze advocaat Maurice Stassen. Hij is bereikbaar op 06 51183480 of via [email protected]